aceruloplazmienie
inne hasło z kompendium
Choroba związana z metabolizmem żelaza, która ma podstawę materialną w mutacji genu ceruloplazminy i charakteryzująca…
· choroba rzadka
To jest hasło encyklopedyczne, a nie porada medyczna. Opisuje typowy obraz choroby — nie Twój przypadek. Nie znajdziesz tu dawek ani zaleceń; rozpoznanie i leczenie należą do lekarza. W nagłym zagrożeniu życia dzwoń pod 112.
Zaburzenie powodowanego przez niekontrolowane wyrywanie włosów.
Chorobę trichotillomaniową, także zespół wyrywający włosy, określa się jako zaburzenie powodowane przez niekontrolowane wyrywanie włosów. Jest to choroba rzadka, która dotyka niewielu osób. Nie jest do końca znana przyczyna tego zespołu, jednak sugeruje się, że odgrywa w nim rolę kombinacja czynników genetycznych i środowiskowych.
Pacjenci cierpiący na chorobę trichotillomaniową często wyrywają włosy ze swojej głowy, czasem bezpośrednio po ich upięciu. Jednak nie każdy, kto ma tendencję do wyrywania włosów, cierpi na ten zespół. Zdiagnozowanie choroby trichotillomaniowej wymaga kontaktu z lekarzem specjalistą lub psychoterapeutą.
Choroba może mieć różne postacie i objawy mogą się ulegać zmianie w ciągu czasu. W niektórych przypadkach pacjenci wyrywają włosy ze swojej głowy pod wpływem stresu lub frustracji, co sugeruje powiązanie z innymi zaburzeniami emocjonalnymi. Istnieje wiele różnych metod leczenia choroby trichotillomaniowej.
Leczenie choroby trichotillomaniowej często wymaga współpracy psychiatry, psychoterapeuty i dermatologa. Najczęściej stosowane są terapie behawioralne, np. terapia eksperymentalna oraz terapia poznawczo-postawaowa.
Opracowanie redakcyjne przygotowane z udziałem modelu językowego i sprawdzone przed publikacją. Opisuje metody leczenia stosowane w medycynie — nie zawiera dawek ani zaleceń dla konkretnej osoby i nie zastępuje wizyty u lekarza.
inne hasło z kompendium
Choroba związana z metabolizmem żelaza, która ma podstawę materialną w mutacji genu ceruloplazminy i charakteryzująca…
inne hasło z kompendium
Osteochondrodysplazja charakteryzująca się brakiem powstawania kończyn odległych, ma podstawę w mutacji genu LMBR1.
inne hasło z kompendium
Dysostoty ojczoogonowo-naskorną z anomaliami urodzielacznymi i moczowodziednymi.