aceruloplazmienie
inne hasło z kompendium
Choroba związana z metabolizmem żelaza, która ma podstawę materialną w mutacji genu ceruloplazminy i charakteryzująca…
To jest hasło encyklopedyczne, a nie porada medyczna. Opisuje typowy obraz choroby — nie Twój przypadek. Nie znajdziesz tu dawek ani zaleceń; rozpoznanie i leczenie należą do lekarza. W nagłym zagrożeniu życia dzwoń pod 112.
Poliomyelitis paraliżująca to poliomyelitis, która powoduje zniszczenie nerwów ruchowych w ośrodkowym układzie nerwowym, ma podstawę materiałową w ludzkim wirusie poliowym 1, w ludzkim wirusie poliowym 2 lub w ludzkim wirusie poliowym 3, które przenoszone są przez połykanie jedzenia lub wody zanieczyszczonej kałem lub przez bezpośredni kontakt z wydzielinami ustnymi. Infekcja objawia się utratą odruchów, skurczami mięśni i ostry miękki paraliż.
Poliomyelitis paraliżująca to szczególna postać poliomyelitis, która powoduje zniszczenie nerwów ruchowych w ośrodkowym układzie nerwowym, najczęściej dotyczy niemowląt i małoletnich, ale może występować u osób dorosłych także. Jest to jedna z postaci poliomyelitis, która charakteryzuje się paraliżem mięśni, a nie gorączką lub objawami układu oddechowego.
Pierwszym sygnałem choroby może być utrata odruchów, skurcze mięśni i zanik mięśnia. Może występować również nudności, biegunka i gorączka, ale te ostatnie objawy są często nieobecne lub umiarkowane. Utrzymanie postawy w pozycji siedzącej może być utrudnione, a ruchy mogą być trudne do wykonywania.
Poliomyelitis paraliżująca rozwija się różnie u każdego pacjenta. U niemowląt może występować jednoczesny zanik wielu mięśni, a u małoletnich i dorosłych – zanik pojedynczego lub kilku mięśni. Przypadki zwanego „wielonaczyniowym” paraliżem polio (IPV) charakteryzują się wieloma ogniskami zaniku w różnych częściach ciała, a niektóre mogą przechodzić w postać resztkową. Postacie resztkowe są niepewne i mogą objawiać się jako miękki paraliż lub osłabienie mięśni.
Leczenie poliomyelitis paraliżującej obejmuje utrzymywanie ciała w pozycji, która nie powoduje uszkodzeń mięśni, oraz zaopiekowanie się pacjentem przez pielęgniarkę lub lekarza. W niektórych przypadkach mogą być potrzebne sztuczna oddechowa i podtrzymywanie ciśnienia krwi. Przypadki zwanego „wielonaczyniowym” paraliżem polio (IPV) mają często złe rokowanie, ponieważ mogą prowadzić do wielu powikłań, takich jak: zespół respiratorny u dzieci, biegunka i niedokrwistość. Wielonaczyniowy paraliż polio jest chorobą wirusową, która nie ma lekarstwa i może być tylko wstrzymana poprzez szczepienia.
Opracowanie redakcyjne przygotowane z udziałem modelu językowego i sprawdzone przed publikacją. Opisuje metody leczenia stosowane w medycynie — nie zawiera dawek ani zaleceń dla konkretnej osoby i nie zastępuje wizyty u lekarza.
inne hasło z kompendium
Choroba związana z metabolizmem żelaza, która ma podstawę materialną w mutacji genu ceruloplazminy i charakteryzująca…
inne hasło z kompendium
Osteochondrodysplazja charakteryzująca się brakiem powstawania kończyn odległych, ma podstawę w mutacji genu LMBR1.
inne hasło z kompendium
Dysostoty ojczoogonowo-naskorną z anomaliami urodzielacznymi i moczowodziednymi.