Choroba Charcota-Maia-Tou, typ 1
ta sama grupa w klasyfikacji chorób
Postać choroby Charcota-Maia-Tou charakteryzująca się zdemielinacją nerwu błędnego.
To jest hasło encyklopedyczne, a nie porada medyczna. Opisuje typowy obraz choroby — nie Twój przypadek. Nie znajdziesz tu dawek ani zaleceń; rozpoznanie i leczenie należą do lekarza. W nagłym zagrożeniu życia dzwoń pod 112.
Choroba Charcota-Mari-Totha charakteryzująca się przewodnictwem elektrycznym motorowym powyżej i poniżej 38 m/s.
Choroba Charcota-Mari-Totha typu pośredniego to rzadka genetyczna choroba nerwów, która odnosi się do grupy chorób Charcota-Mari-Totha (CMT). Oznaczona jest przewodnictwem elektrycznym motorowym powyżej i poniżej 38 m/s. Dotyczy zarówno dorosłych jak i dzieci, ale jej dokładna częstotliwość nie jest znana.
Objawami są słabe mięśnie w nogach i rękach (neuromuskularny zespół), niewydolność stawów kończyn dolnych (katataksja) oraz deformacje stopów. Często pierwszym sygnałem jest trudności z chodzeniem i pęczniejące mięśnie w kolkach.
Choroba rozwija się wolno, powodując stopniowe pogarszanie się funkcji ruchowej kończyn. Postępuje zwykle stabilnie lub wolno, bez powikłań nerwowych. Rozkłady na długość życia nie są zidentyfikowane.
Leczenie polega na wspieraniu pacjenta i leczeniu objawów. Zastosowana jest fizjoterapia (terapia ruchowa, ćwiczenia fizyczne), a w niektórych przypadkach protetyka (np. ortopedyczne obuwie). Nie ma efektywnych leków zmieniających przebieg choroby.
Opracowanie redakcyjne przygotowane z udziałem modelu językowego i sprawdzone przed publikacją. Opisuje metody leczenia stosowane w medycynie — nie zawiera dawek ani zaleceń dla konkretnej osoby i nie zastępuje wizyty u lekarza.
ta sama grupa w klasyfikacji chorób
Postać choroby Charcota-Maia-Tou charakteryzująca się zdemielinacją nerwu błędnego.
ta sama grupa w klasyfikacji chorób
Wariant choroby Charcota-Mariego-Totha charakteryzujący się demielinizacją lub zaburzeniami axonalnymi, spowodowaną…
inne hasło z kompendium
Choroba związana z metabolizmem żelaza, która ma podstawę materialną w mutacji genu ceruloplazminy i charakteryzująca…